Personal

Carrière maken

Het leven is niet makkelijk. Dat is voor mij de afgelopen jaren maar weer gebleken. Zoals ik ook al vertelde in mijn review van Zeik niet zo, valt het volwassen leven soms flink tegen. Ik ben nu 23 maar voel me nog steeds ALLES behalve volwassen. Ik mag dan wel op mezelf wonen en een vast contract hebben en meer van die ongein, maar dat zegt niks, geloof mij.

Al mijn hele leven droomde ik er van om journalist te worden, ik zag mezelf al zitten bij de Glamour, de Vogue of elk ander willekeurig modetijdschrift. Ik was dan ook in de zevende hemel toen bleek dat ik was ingeloot op de opleiding  van mijn dromen: Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht. Lekker de hele dag stukjes tikken en woorden op papier zetten. Haha. Niet dus. Ik had me niet goed genoeg verdiept in de opleiding want ik had welgeteld 1 vak in het eerste jaar waar we ook daadwerkelijk stukjes schreven. De rest was TV, radio, interview, presenteren en vormgeven. Nu vond ik dat vormgeven zeker geen straf maar ik had er echt een hekel aan om met mijn snufferd voor een camera te staan of om mijn eigen stem op te nemen voor een item op de radio of voor een interview. Langzaam droop ik een beetje af en ik werd steeds onzekerder over het feit of dit nou wel echt iets voor mij was. Mijn journalistieke droom viel in duigen. Dus ik stopte, besloot een tussenjaar te nemen en zie dan maar eens te ontdekken wat je wil met je leven.

Tijdens dat tussenjaar heb ik een super leuke tijd gehad bij de Pathé bioscoop in Zaandam maar ik vond wel dat ik toch echt weer iets moest gaan doen met mijn leven en omdat ik het er mentaal nogal zwaar mee had dat mijn droom in duigen was gevallen besloot ik een MBO opleiding te gaan doen in de richting van Styling. Dat kon ik wel even makkelijk fixen in drie jaar dacht ik. Think again. Het ging me allemaal veel te makkelijk af en na een paar stages die meer op slavendrijving leken dan stages waar je ook echt iets van leert haakte ik ook hier af, nu na twee jaar.

Tussenjaar nummer 2. Ik werd licht depressief maar gelukkig werd het me bij de psycholoog wel duidelijk dat ik niet gek of raar was. Het schijnt namelijk helemaal niet raar te zijn als je niet weet wat je wilt doen met je leven. Het is alleen lichtelijk deprimerend als je een heleboel oud-klasgenoten van de middelbare school op social media met hun HBO diploma of de sleutel van hun koophuis ziet zwaaien.

Thank god vond ik na een hele intensieve zoektocht en elke maandag en dinsdag als een bezetene op woningnet kijken en huisje in het centrum van Amsterdam. Dat bracht weer een hele berg hoop in mijn ingestorte brein. Het helpt namelijk niet echt mee voor je gemoedstoestand als je de hele dag bij je ouders thuis voor de tv hangt en part-time bij een supermarkt werkt, die zich overigens ook in Amsterdam bevindt dus dat heen en weer reizen deed het hem ook niet echt voor mij. (Het is ook nog eens een hele leuke en gezellige supermarkt met heel veel leuke lieve collega’s, dus geen slecht woord over supermarkten.)

Al een tijdje was ik bezig met het fotograferen en sporadisch recenseren van boeken. Al mijn hele leven lees ik graag maar tijdens mijn tijd op het MBO en in mijn tussenjaar ging ik heel veel lezen. En aangezien ze boeken tegenwoordig heel mooi vormgeven en ze zich perfect lenen voor mooie foto’s, deed ik dat graag met mijn vrije tijd. Al snel had ik aardig wat volgers op Instagram en dat deed me goed. Mijn liefde voor boeken werd weer helemaal levendig. Ik had inmiddels ook al wat leuke mensen ontmoet via Instagram en zo mijn netwerk een beetje uitgebreid, maar nog steeds was er niet echt heel veel waarvan ik dacht: ”dit ga ik doen met mijn leven” of ”dit ga ik studeren”. Dat is natuurlijk helemaal niet erg maar als je ooit eens iets anders wilt dan part-time werken dan krijg je het daar soms Spaans benauwd van. Fotografie? Nee, niet leuk genoeg om iets serieus mee te gaan doen. HBO Styling? Nee zo serieus wil ik daar niet ook iets mee doen. Losse cursussen van de LOI? Niet genoeg discipline.

Maar toen, lieve mensen, zag ik een vacature voor stagiaire Marketing & PR bij uitgeverij HarperCollins Holland. Ik werd gelijk enthousiast. De hele dag omringt zijn met boeken, mensen die van boeken houden en daar je werk van maken. Dat zag ik wel zitten dus ik besloot te mailen en een paar dagen later had ik een gesprek. Ik was de enige die had gesolliciteerd zonder opleiding dus ik zag mijn kansen niet heel hoopvol in, maar een week later werd ik gebeld dat ik vanaf september stage mocht komen lopen, YAY.

En dat doe ik nu dus nog steeds. Met een HELEBOEL plezier. Ik vind het heerlijk om de hele dag met boeken bezig te zijn en ik heb er al meer geleerd dan dat ik in 3 jaar studeren heb geleerd. Ik heb super leuke collega’s en vanaf moment één voelde ik me welkom in het hechte team. Ik doe heel veel verschillende dingen waardoor geen dag hetzelfde is, en daar houd ik van. Er zitten nog een heleboel leuke dingen aan te komen en ik ben er in 2,5 maand tijd achter gekomen dat dit echt het vakgebied is waar ik verder in wil. Boeken zijn tof.

Maar wat ik dus vooral wil zeggen: In deze tijd waarin er 28949434 opleidingen mogelijk zijn en er ook van je wordt verwacht dat je wel gaat studeren omdat het nou eenmaal kan en mogelijk is voor iedereen, hoeft dat nog niet te betekenen dat iedereen zijn draai daar in kan vinden. Er mogen dan wel zo veel opleidingen zijn, maar wie zegt dat de studie die jij wil doen daar bij zit? Of betaalbaar is voor jou? Zonder opleiding kan je er ook best komen. En dat mag wel wat duidelijker gemaakt worden vind ik. Natuurlijk is het super chill als jij wel de opleiding vindt die bij jou past en waar jij voor jezelf een toekomst in ziet, daar heb ik ook oprecht heel veel respect voor. Maar niet iedereen is daarvoor gemaakt en daar mogen we ook allemaal best wel wat meer respect voor tonen in plaats van altijd maar te verwachten dat iedereen van de middelbare school direct de volgende schoolbanken weer in rolt.
En ook al ben je 30 en kom je er dan pas achter wat je echt wilt, who cares? Zo lang jij je er maar goed bij voelt en gelukkig bent. Want daar gaat het om.

Groetjes Lynn

 

10 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *